Nagelvijl

Een nagelvijl is een instrument dat wordt gebruikt om het oppervlak en de randen van de nagel op te vijlen Ze worden vaak gebruikt in manicures en pedicures nadat de nagel is geknipt met bijvoorbeeld een nagelknipper. Nagelvijlen bestaan uit ofwel een schuurmiddel, keramiek, glas, kristal, en vele andere materialen.

Nagelvijlen zijn stukjes karton waarop schuurpapier een ander schuurmiddel op is gelijmd. Hierdoor zijn ze zowel, doordringend als flexibel, en kunnen ze worden gebruikt voor nagelverzorigen van de vingernagel en teennagel. Ze worden gebruikt om de nagels tijdens een manicure op te schuren en de nagellak beter te laten hechten. Nagelvijlen zijn over het algemeen vrij goedkoop, waardoor ze een zeer algemeen gebruiksvoorwerp vormen bij verzorging van de nagels.

Nagelvijlen met een schuurmiddel zijn over het algemeen minder schurend dan de metalen nagelvijlen, en dus duurt het langer om de nagels te vijlen. Voordeel is wel dat je de nagels niet direct openvijlt zoals bij de varianten van metaal nog weleens voorkomt. Glazen nagelvijlen zijn recentelijk op de markt verschenen. Omdat ze vijlen een gladder en egaler oppervlak ze zullen ze de nagel minder snel scheuren. Dit maakt hen een aangewezen instrument voor manicure, maar ze zijn soms moeilijk te vinden in winkels. Glazen nagelvijlen komen in zeer verschillende kwaliteiten, waarvan sommige massief glas zijn, terwijl andere slechts glas aan de binnenkant bevatten en zijn voorzien van een schuurlaag.

Men moet oppassen met het gegeven dat nagelvijlen een rol spelen bij de overdracht van ziekten als ze gebruikt worden op meer dan één persoon zonder adequate sterilisatie. Vijlen met schuurmiddel zijn meestal goedkoper dan metalen nagelvijlen, waardoor ze veruit het meest populair zijn. De nagel kan worden gladgemaakt en nauwkeurig gevormd worden door deze op te vijlen. Twintig tot dertig vijlbewegingen zijn doorgaans genoeg voor het verkorten van te lange nagels, terwijl 5-10 slagen voldoende zijn voor het vormgeven van de nagels.

Geschiedenis van nagelvijlen

Hoewel de moderne nagelvijl pas is verschenen aan het eind van de 19e eeuw, gaan bewijzen het bestaan van nagelvijl-achtige instrumenten ​​veel verder terug in de geschiedenis. Marie Antoinette stond bekend om haar obsessie met een nagelvijl-achtige tool die was gefabriceerd van pruimsteen. Door de bekendheid van haar perfect gevormde nagels, werden het vijlen van de nagels een vrouwelijke trend in het Franse Hof van Versailles. De puimsteen werd gesneden in een potloodachtige vorm, die werd gebruikt om te trimmen en vorm te geven randen van de nagel. Dit instrument zou niet worden weggegooid na gebruik, maar zou met de hand gewassen worden door waarna deze werd hergebruikt. In 1830 creëerde een voetarts genaamd Sitt een “vijl stick” die oorspronkelijk werd ontwikkeld op basis van een onbekende tandheelkundige tool en die vrouwen gebruikten om hun nagels te vijlen. Vóór deze uitvinding namen vrouwen hun toevlucht tot het gebruik van verschillende zuren, diverse metalen en scharen om overtollig nagel te verwijderen en deze correct vorm te geven. Vanaf het eind van de 19e eeuw kwam de moderne nagelvijl op de markt. Kort na de introductie was het al een bekende nagelaccessoire en het heeft in de loop der tijd nooit haar betekenis verloren. Tegenwoordig beschikt vrijwel iedere vrouw over één of meerdere nagelvijlen.